Mikroprądy w leczeniu odleżyn

Czas czytania: 1 min

Artykuł przedstawia działanie mikroprądów, oraz metodykę wykonywania zabiegu w leczeniu odleżyn.

Międzynarodowa definicja odleżyny to: umiejscowione uszkodzenie skóry i/lub głębszej tkanki, która najczęściej pojawia się na wypukłości kostnej w wyniku takich sił jak ucisk lub połączenia ucisku i rozrywań [http://www.epuap.org].

Mikroprądy (MES) to terapia, w której prądy mają bardzo małe natężenie mierzone w uA od 1 – 999uA. W porównaniu z innymi metodami stosuje się bodźce poniżej progu odczuwania. Mikroprądy nie są więc odczuwane przez pacjenta.
Działanie terapeutyczne tego rodzaju prądu ma przede wszystkim zastosowanie w leczeniu bólu ostrego jak i przewlekłego. Można go jednak stosować w leczeniu odleżyn z racji tego, iż że przyspieszają procesy regeneracji tkanek.

Reakcje zachodzące w leczonej tkance:

1. Uzyskanie równowagi elektrycznej i chemicznej w uszkodzonych komórkach.
2. Ulega przyspieszeniu transport aminokwasów.
3. wzrost stężenia ATP.
4. Tkanki zmienione chorobowo wykazują zwiększony opór elektryczny.
Mikroprądy powodują także przyspieszenie ruchów jonów, które mogą wnikać do tkanek i wspomagać procesy regeneracyjne [Elektrostymulacja wysokonapięciowa w leczeniu trudno gojących się ran i obrzęków]

Metodyka zabiegu:

  • Etap I – do momentu zagojenia się rany.
    • Katoda (-) z podkładem ze sterylnego gazika z solą fizjologiczną umieszczona bezpośrednio na ranie.
    • Cel: pobudzenie procesu ziarninowania, oczyszczenie rany z wydzieliny ropnej
  • Etap drugi – po zagojeniu.
    • Elektroda czynna to anoda (+) umieszczona bezpośrednio na bliźnie.
    • Cel: pobudzenie procesu naskórkowania.
  • Optymalny czas zabiegu w obu fazach wynosi od 15 do 30 minut.
  • Ilość serii powinna być zależna od stanu leczonej tkanki. Jedna seria może trwać od 10 dni do6 tygodniu.