Krioterapia miejscowa w leczeniu gonartozy – doniesienia naukowe

Krioterapia ocena natężenia bólu
Czas czytania: 2 min

Artykuł przedstawia badania naukowe na temat oceny skuteczności krioterapii miejscowej z terapią wspomagającą w leczeniu genartozy.

Krioterapia miejscowa – zabieg z wykorzystaniem generatora zimna, który ma na celu miejscowe obniżenie temperatury ciała, za czym idzie wywołanie odpowiednich efektów biologicznych.

Gonartoza – choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych.

Cel badania:

Celem badania była ocena skuteczności krioterapii miejscowej wraz z terapią wspomagającą w leczeniu genartozy.

Miejsce badania:

Badanie wykonano w Lublinie w 2012 roku.

Zakres badania:

Grupę badawczą, stanowiło 50 osób, u których stosowano krioterapię miejscową oraz 2 inne zabiegi fizjoterapeutyczne spośród: elektroterapii, sonoterapii, laseroterapii, ciepłolecznictwa, hydroterapii, magnetoterapii i kinezyterapii.

Grupę porównawczą tworzyło 38 pacjentów u których stosowano 3 z w/w zabiegów, poza krioterapią. Seria zabiegów trwała 2 tygodnie, od poniedziałku do piątku (10 dni zabiegowych).

U wszystkich uczestników badania stwierdzono gonartoze, na podstawię badania RTG, oraz dysfunkcję stawu na I – II0 w skali Seyfrieda.

Badacze poddali uczestników badaniom między innymi natężenia bólu w skali VAS, zakresu ruchu zgięcia w stawie kolanowym, wchodzenia i schodzenia ze schodów, oraz przysiadam zarówno przed, jak i po zakończeniu terapii.

Wyniki:

Po cyklu zabiegów w grupie badawczej, natężenie bólu w skali VAS zmniejszyło się średnio o 2 stopnie z wartości 6,2 do 4,2. W grupie porównawczej natężenie bólu zmniejszyło się o 1,3 stopnia z wartości 6,6 do wartości 5,3.

Ryc. 1. Wykres oceny natężenia bólu w skali VAS przed i po terapii.

Krioterapia ocena natężenia bólu

Tab. 1. Zakres zgięcia w stopniach w stawie kolanowym

Grupa: Średni zakres zgięcia w stopniach przed terapią: Średni zakres zgięcia w stopniach po terapii:
Grupa badawcza: 91,4 102,7
Grupa porównawcza: 86,0 91,6

 

Tab. 2. Obwód stawu kolanowego w cm

Grupa: Średni obwód przed terapią w cm: Średni obwód po terapii w cm:
Grupa badawcza: 52,3 51,2
Grupa porównawcza: 51,2 50,8

 

Ryc.2. Wykres średniej zmiany (zmniejszenia się) obwodu w stawie kolanowym w cm

Krioterapia zmiany w obwodzie

Testy funkcjonalne „wychodzenia po schodach” jak i „schodzenia po schodach” wykonywano do odczucia dolegliwości bólowych. Różnica w grupie badawczej wynosiła 8,7 schoda, zaś w grupie porównawczej 3,9 schoda. Zaś badanie „schodzenia po schodach” ukazało różnice 9,3 schoda dla grupy badawczej, oraz 4,3 schoda dla grupy porównawczej.

Tab. 3. Wynik testu „wychodzenie po schodach”

Grupa: Średni wynik przed terapią: Średni wynik po terapii:
Grupa badawcza: 15,2 23,9
Grupa porównawcza: 15,1 19,1

 

Tab. 4. Wynik testu „schodzenie po schodach”

Grupa: Średni wynik przed terapią: Średni wynik po terapii:
Grupa badawcza: 14,0 23,3
Grupa porównawcza: 14,0 18,3

 

Tab. 5. Wyniki testu „przysiady”

Grupa: Średni wynik przed terapią: Średni wynik po terapii:
Grupa badawcza: 5,6 11,1
Grupa porównawcza: 5,0 6,8

 

Ryc.3. Średnia zmiana (zwiększenie się) ilości przysiadów w teście „przysiady”

Krioterapia średnia zmiana ilości przysiadów

Wnioski:

Krioterapia skojarzona z innymi zabiegami fizykalnymi ma znaczący wpływ na:

  • zmniejszenie się dolegliwości bólowych,
  • zwiększenie zakresu zgięcia w stawie kolanowym,
  • poprawienie sprawności pacjentów w życiu codziennym.