Ocena wpływu laseroterapii wysokoenergetycznej na regenerację uszkodzenia więzozrostu piszczelowo-strzałkowego

Staw skokowy 3 doby po urazie

Autor: Dr Grzegorz Głąb, Dr Rafał Obuchowicz

Badanie przeprowadzono w gabinecie rehabilitacji ortopedyczno-sportowej Reha-Athletica w Krakowie.

Wprowadzenie

Uszkodzenia aparatu torebkowo-więzadłowego stawu skokowego należą do najczęstszych zmian pourazowych narządu ruchu, które w znacznym stopniu upośledzają funkcję kończyny. Uszkodzenie więzozrostu piszczelowo-strzałkowego występuje stosunkowo rzadko, jednak ze względu na jego funkcję niesie za sobą znacznie poważniejsze konsekwencje niż uszkodzenia bocznych stabilizatorów stawu skokowego.

Konwencjonalne leczenie uszkodzonego więzozrostu polega na zaopatrzeniu ortopedycznym w postaci szyny gipsowej na 6 do 8 tygodni oraz odciążeniu kończyny przy pomocy kul, a przy całkowitym zerwaniu wykonuje się zabieg operacyjny polegający na zszyciu więzozrostu i stabilizacji kości piszczelowej i strzałkowej przy pomocy śrub lub wszczepieniu sztucznego więzadła. Pełny powrót do sprawności uzyskuje się zazwyczaj po upływie ok.12 tygodni.

Cel badania

Celem badania była ocena efektów zastosowania terapii laserem wysokoenergetycznym u pacjenta po urazie skrętnym stawu skokowego z uszkodzeniu więzozrostu piszczelowo-strzałkowego.

Opis badania

Badanie przeprowadzono u 40 letniego pacjenta po urazie skrętnym stawu skokowego. Badanie ultrasonograficzne wykazało uszkodzenie więzozrostu piszczelowo-strzałkowego wiązki górnej i dolnej z rozwłóknieniem i aktywnym procesem zapalnym. W badaniu porównawczym ze stroną przeciwną w pozycji stojącej uwidoczniono różnice odstępu strzałkowo-piszczelowego 6 mm w kończynie zdrowej i 10 mm w uszkodzonej.

Ponadto stwierdzono uszkodzenie kompleksu torebkowo-więzadłowego ATFL – III stopień (zerwanie) z aktywnym procesem naprawczym, CFL uszkodzenie II stopnia (naderwanie), nieznaczną ilość płynu w pochewce ścięgien mięśni strzałkowych.

Po wizycie na SOR pacjent został zaopatrzony w szynę gipsową, badanie RTG nie wykazało zmian kostnych. Po konsultacji telefonicznej z terapeutą od 2 dnia pacjent stosował ucisk, elewację i zimny okład na uszkodzoną okolicę, co 2 godziny przez następne 48 godzin. Po 3 dobach od urazu szynę gipsową zastąpiono ortezą, a okolice więzozrostu dodatkowo zabezpieczono sztywnym plastrem (ryc. 1). Przez pierwsze 3 tygodnie pacjent odciążał kończynę przy użyciu kul łokciowych.

Staw skokowy 3 doby po urazie

Ryc. 1 Stan 3 doby po uszkodzeniu

Od drugiego 3 dnia po urazie stosowano tylko laseroterapię wysokoenergetyczną. Zabiegi wykonywano 4 razy w tygodniu przy użyciu urządzenia Polaris HP firmy Astar o długości fali 808 nm i 980 nm o mocy od 2 do 7 W dla każdego ze źródeł w dawce od 10 do 30 J/cm2, wypełnienie od 20 do 80% ze stopniowaniem zarówno mocy jak i dawki oraz współczynnika wypełnienia. W pierwszych 4 zabiegach stosowano częstotliwość 3000 Hz a następnie 700 Hz. Zabiegi wykonywano metodą dynamiczną w obszarze obrzęku i uszkodzonych więzadeł.

Ponowne badanie USG wykonane po 3 tygodniach, w którym zaobserwowano znacznego stopnia niejednorodność wiązki przedniej więzozrostu z formowaniem wyraźnej blizny. W próbie dynamicznej zgięcia grzbietowego i podeszwowego nie stwierdzono cech niestabilności w postaci zwiększania odstępu piszczelowo-strzałkowego. Podczas badania z obciążeniem osiowym w 1 na 3 stwierdzono niewielką niestabilność.

W związku z tym zalecono pacjentowi dalsze odciążenie kończyny przy użyciu 1 kuli łokciowej przez następny tydzień i dalsze stosowanie ortezy i tapingu w okolicy więzozrostu. Po 4 tygodniach zezwolono na pełne obciążenie kończyny. Kontynuowano stosowanie zabiegów laseroterapii wysokoenergetycznej 3 razy w tygodniu. Ponadto zalecono samodzielne wykonywanie ćwiczeń zakresu ruchu z pełnym obciążeniem oraz ćwiczenia propriocepcji.

Kontrolne badanie USG przeprowadzone po 6 tygodniach wykazało obraz wydolnego przebudowanego więzozrostu. Nie stwierdzono cech niestabilności.

Po upływie 8 tygodni pacjent nie zgłaszał żadnych dolegliwości bólowych ani uczucia niestabilności w stawie skokowym podczas aktywności dnia codziennego.

Wnioski

Zastosowanie laseroterapii wysokoenergetycznej jako jedynej metody terapeutycznej wpłynęło na pełną regenerację więzozrostu piszczelowo-strzałkowego i więzadeł bocznego kompleksu stawu skokowego u pacjenta po znacznym inwersyjnym uszkodzeniu stawu skokowego, krótki program usprawniania pozwolił na szybki powrót do sprawności sprzed urazu.

Jak bardzo pomocny był ten artykuł?

Kliknij na gwiazdkę aby ocenić

Średnia ocena 5 / 5. Podsumowanie głosów 2

Brak głosów! Bądź pierwszym, który oceni ten artykuł.