Czas czytania: 3 min

Artykuł przedstawia wyniki badań dotyczące wpływu laseroterapii wysokoenergetycznej na zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych.

Grzegorz Głąb – Reha-Athletica

Wprowadzenie

Zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych dotykają znacznej części populacji. Może się do tego przyczyniać wiele czynników, do których należą między innymi: wady anatomiczne, przebyte urazy, nadwaga, choroby reumatyczne, zakażenia bakteryjne, wirusowe czy nadmierne obciążenie związane z charakterem pracy bądź uprawianym sportem. Najczęściej dotyka osób w starszym wieku lecz także zdarzają się przypadki znacznie wcześniej występowania tego schorzenia. Leczenie w tych przypadkach ma na celu przede wszystkim usprawnienie pacjenta w celu poprawy funkcji oraz zmniejszenie towarzyszących odczuć bólowych co w znacznym stopniu przyspiesza proces rehabilitacji, a także zwiększa jakość życia pacjentów.

Cel badania

Celem badania była ocena efektów programu terapeutycznego z wykorzystaniem laseroterapii wysokoenergetycznej u pacjentów ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów kolanowych.

Opis badania

Badanie przeprowadzono u 4 pacjentek w wieku 58-66 lat ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów kolanowych. Na podstawie zdjęć RTG u 2 pacjentek stwierdzono w/w zmiany w jednym, a u 2 pozostałych w obydwu stawach kolanowych.
U każdej z badanych zastosowano taką samą procedurę terapeutyczną, która obejmowała terapię tkanek miękkich i ćwiczenia usprawniające. Dodatkowo u 2 z nich zastosowano zabiegi laseroterapii wysokoenergetycznej przy użyciu urządzenia Polaris HP firmy Astar o długości fali 808nm i 980nm o mocy od 2 do 6 W dla każdego ze źródeł w dawce od 10 do 50 J/cm2, wypełnienie od 20 do 80% ze stopniowaniem zarówno mocy jak i dawki oraz współczynnika wypełnienia o częstotliwości 800 Hz. Zabiegi wykonywano w pozycji siedzącej na leżance z kończynami spuszczonymi w dół i dodatkowo z obciążeniem 2 kg w okolicy stawów skokowych, w celu rozszerzenia szpary stawowej i umożliwienia głębszej penetracji światła laserowego. Zabiegi były wykonywane techniką skaningową wokół rzepki i w szparze stawowej. Wykonano od 8 do 11 terapii 2 razy w tygodniu.
Ocenie poddano odczucia bólowe mierzone skalą VAS oraz odczucia subiektywne takie jak: sztywność poranna, wychodzenie po schodach, utykanie oraz ogólna ocena funkcjonowania. Wszystkie parametry były mierzone w skali 1-10 pkt.

Wyniki

ból przed terapią1

Ryc. 1. Ocena bólu przed i po terapii w ocenie pacjentek

Stwierdzono nieznacznie większą redukcję dolegliwości bólowych u pacjentek, u których stosowano laseroterapię wysokoenergetyczną.

sztywność poranna2

Ryc. 2. Ocena sztywności porannej przed i po terapii w ocenie pacjentek

Nie stwierdzono różnic w występowaniu sztywności porannej.

wchodzenie po schodach3

Ryc. 3. Ocena wychodzenia po schodach przed i po terapii w ocenie pacjentek

W ocenie sprawności wychodzenia po schodach można zaobserwować nieznacznie lepsze wyniki u pacjentek, u których stosowano laseroterapię wysokoenergetyczną.

utykanie4

Ryc. 4. Ocena utykania przed i po terapii w ocenie pacjentek

Pacjentki z zastosowaną laseroterapią wysokoenergetyczną zgłaszały słabsze utykanie po zastosowaniu laseroterapii wysokoenergetycznej.

funkcja 5

Ryc. 5. Ocena funkcji przed i po terapii w ocenie pacjentek

Pacjentki, u których zastosowano laseroterapię wysokoenergetyczną stwierdził, że ich stan funkcjonalny poprawił się bardziej niż u pacjentek, u których nie stosowano laseroterapii.

Wnioski

Zastosowanie laseroterapii wysokoenergetycznej w programie terapeutycznym u pacjentek ze zmianami zwyrodnieniowymi może wpływać na zmniejszenie bólu oraz poprawę stanu funkcjonalnego.