Czas czytania: 5 min

Artykuł opisuje zastosowanie magnetoterapii w leczeniu zespołu mięśnia nadgrzebieniowego u psa.

AUTORZY:

lek. wet. Marta Likus Stowarzyszenie                        Śląska Poliklinika Weterynaryjna w Chorzowie
dr. hab. Roman Aleksiewicz                                        Wydział Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach UP Poznań
dr Marcin Bojarski                                                       Stowarzyszenie Śląska Poliklinika Weterynaryjna w Chorzowie
dr Aneta Bochenska                                                   Zakład Chirurgii i Diagnostyki Obrazowej Zwierząt, Uniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej  UJ-UR w Krakowie

 

Zespół mięśnia nadgrzebieniowego (SMS – supraspinatus muscle syndrome)

Mięsień nadgrzebieniowy współtworzy z mięśniami: podgrzebieniowym, obłym mniejszym, podłopatkowym pierścień rotatorów, który odpowiada za ruchy pasywne i ekstensywne. Tkanka mięśniowa przejmuje także zasadniczą rolę ochronną stawu ramiennego podczas przeciążeń.

Zespół mięśnia nadgrzebieniowego u psa opisywany jest jako entezopatia czyli uszkodzenia i degradacje przyczepu ścięgnistego do kości. Schorzenie charakteryzuje się występowaniem zmian patologicznych na granicy ścięgna i kości i/lub mineralizacjami w obrębie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego. SMS może występować jako pojedyncze schorzenie lub współistnieć z innymi jednostkami chorobowymi tj. złamania pourazowe, złamanie płytki wzrostu guzowatości nadpanewkowej części bliższej kości ramiennej, wrodzone oraz pourazowe zwichnięcie, przyśrodkowa niestabilność ramienia, zapalenia kostno stawowe, aseptyczna martwica chrzęstno-kostna, przykurcz mięśnia nadłopatkowego, tendinopatia mięśnia dwugłowego oraz tendinopatia mięśnia podgrzebieniowego. Może także współuczestniczyć w przebiegu fragmentacji wyrostka dziobiastego przyśrodkowego, nieprzyłączenia wyrostka łokciowy dodatkowy , osteochondrozy kłykcia przyśrodkowego kości ramiennej czy też izolacji nadkłykcia przyśrodkowego.

Schorzenie występuje głównie u psów w średnim wieku, które są bardzo aktywne. Zwierzęta takie są narażone na urazy mechaniczne oraz duży wysiłek fizyczny, co może prowadzić do przerwania lub naderwania włókien ścięgnowych, zapaleń brzuśca, entezopatii i ewentualnych ogniskowych mineralizacji.

Zwierzęta dotknięte SMS, podczas badania ortopedycznego wykazują tkliwość podczas ruchów biernych zginania i prostowania a objawy kulawizny często są obustronne i chroniczne.

Opis przypadków:

Dane pacjentów:

– Gatunek: psy

– Rasa: Border collie x6, Golden retriever x5, Owczarek niemiecki x6, Mieszaniec x 2, Labrador retriever x6

– Wiek: 4-9lat

– Waga: 12-45 kg

Miejsce obserwacji:

Kliniczna Praktyka Weterynaryjna „PROVET”, Siemianowice Śląskie Klinika Weterynaryjna „GISZOWIEC”, Katowice

Historia choroby:

W przeciągu ostatnich 15 miesięcy zgłosiło się 25 klientów z psami. Psy wykazywały:

– Ból przy omacywaniu

– Ból w trakcie ruchu

– Zaburzenia funkcji kończyn

– Przykurcze mięśniowe i stawowe

– Zaniki mięśniowe

Dokonano oceny punktowej stawu barkowego (wg Millisa)

ocena punktowa kulawizny (wg. skali Millisa)
ilość punktów objawy
10 pkt brak objawów kulawizny
6 pkt kulejący , obciążający kończynę w > 95% kroków
4 pkt kulejący , obciążający kończynę w > 50% i < 95% kroków
2 pkt kulejący , ale obciążający kończynę < 50% i >5% kroków
0 pkt ciągła kulawizna bez obciążenia kończyny

 

ocena punktowa postawy stojącej (wg. skali Millisa)   ocena punktowa aktywności ruchowej (wejście na schody)

(wg. skali Millisa)

ilość punktów objawy ilość punktów objawy
10 pkt postawa stojąca prawidłowa z równomiernym obciążaniem obu kończyn 5 pkt żadnych trudności
6 pkt oszczędzanie chorej kończyny podczas kładzenia się 3 pkt nieznaczne trudności
2 pkt dotykanie jedynie palcami podłoża podczas kładzenia się 1 pkt znaczne trudności
0 pkt nieobciążanie kończyny podczas kładzenia się 0 pkt niezdolny do wejścia

 

ocena punktowa aktywności ruchowej (wejście na schody) (wg. skali Millisa) ocena punktowa bólu przy badaniu palpacyjnym (wg. skali Millisa)
ilość punktów objawy ilość punktów objawy
5 pkt żadnych trudności 5 pkt nie występuje
3 pkt nieznaczne trudności 3 pkt nieznaczny
1 pkt znaczne trudności 2 pkt średniego stopnia
0 pkt niezdolny do wejścia 0 pkt dotkliwy

 

ocena punktowa obrzęku okolicy stawu barkowego (wg. skali Millisa) ocena punktowa atrofii mięśni obręczy barkowej (jednostronnej) (wg. skali Millisa)
ilość punktów objawy ilość punktów objawy
5 pkt nieobecny 10 pkt brak atroffi
3 pkt nieznacznego stopnia 6 pkt 1-2cm
2 pkt umiarkowany 4 pkt 2-dcm
0 pkt znaczna 0 pkt więcej niż 4

 

ocena punktowa zakresu ruchów stawu barkowego – zgięcie (wg. skali Millisa) ocena punktowa zakresu ruchów stawu barkowego – wyprost (wg. skali Millisa)
ilość punktów objawy ilość punktów objawy
8 pkt 50 – 60 stopni 6 pkt 150 – 170 stopni
6 pkt 60 – 90 stopni 4 pkt 140 – 150 stopni
4 pkt 90 – 100 stopni 2 pkt 120 – 140 stopni
0 pkt 100 – 120 stopni 0 pkt 120 – 130 stopni

 Wynik badania ortopedycznego stanowiła suma punktów co było podstawą do zakwalifikowania każdego z psów (wg Punktowej Oceny Funkcji Stawu Barkowego -POFSB) do danej grupy badawczej.

 

 

kwalifikacja według Punktowej Oceny Funkcji Stawu Barkowego (POFSB) (wg. skali Millisa)
grupa badana ilość punktów
A (kulawizna I stopnia) 58 – 48 pkt.
B (kulawizna II stopnia 48 – 35 pkt.
C (kulawizna III stopnia) 35 – 25 pkt.
D(kulawizna IV stopnia) < 25 pkt.

przypadkow

 

 – Wykonano badania RTG w wyniku, których nie stwierdzono mineralizacji w obrębie ścięgna i brzuśca mięśnia nadgrzebieniowego

Podjęta terapia:

Podjęto terapię:

1. Suplementację z zastosowaniem glikozoaminoglikanów per os

2. Magnetoterapię z wykorzystaniem urządzenia wielofunkcyjnego ETIUS ULM produkowanego przez firmę ASTAR z Bielska-Białej.

Parametry zabiegów z użyciem magnetoterapii:

– Kształt: sinusoidalny

– Częstotliwość: 20Hz

– Indukcja magnetyczna: 3mT-10mT

– Przerwa:3s-0,5s

– Czas zabiegu:20 min

– Ilość zabiegów w serii: 20

– Ilość serii u każdego psa: 2 w odstępie miesiąca

– Ilość zabiegów w sumie u jednego psa: 40

pies1

 

pies2

Wyniki obserwacji:

Po 6 miesiącach dokonano powtórnej oceny przyjętych parametrów wg. POFSB stawu barkowego .

 

wyniki

Wnioski:

Magnetoterapia może być wykorzystana jako jedna z metod skutecznego wspomagania leczenia zespołu mięśnia nadgrzebieniowego

· Podjęta terapia skraca leczenia zespołu mięśnia nadgrzebieniowego u psa i przyczynia się do odbudowy muskulatury mięśnia nadgrzebieniowego