Zabieg fala uderzeniową - kolano skoczka
Zabieg fala uderzeniową - kolano skoczka
Czas czytania: 7 min

Kolano skoczka czyli potoczna nazwa entezopatii więzadła rzepki to przypadłość dotykająca głównie sportowców. Co to jest kolano skoczka, jakie są przyczyny jego powstania oraz jak go leczyć?

W artykule znajdziesz:

  1. Na czym polega kolano skoczka?
  2. Fala uderzeniowa na kolano skoczka – film
  3. Objawy kontuzji kolana skoczka
  4. Stopnie uszkodzenia
  5. Przyczyny kolana skoczka
  6. Zapobieganie kontuzji
  7. Kolano skoczka – diagnozowanie
  8. Jak leczyć kolano skoczka?
  9. Rehabilitacja – jak wyleczyć kolano skoczka
  10. Kolano skoczka – zabieg chirurgiczny i regeneracja

Co to jest kolano skoczka?

Kolano skoczka to potoczna nazwa zmian zwyrodnieniowych powstających w obrębie więzadła rzepki. Jak to wygląda?

W centralnej części stawu kolanowego znajduje się rzepka, która jest połączona z kością udową oraz z piszczelową. Z kością piszczelową łączy ją więzadło właściwe rzepki. Struktura ta wraz z mięśniem czworogłowym tworzy mechanizm wyprostny kolana.

Kolano skoczka to kontuzja powstająca wskutek rozwoju stanu zapalnego spowodowanego długotrwałego przeciążenia kolana. Powstające zmiany zwyrodnieniowe więzadła rzepki z czasem doprowadzają do jego osłabienia, ostatecznie nawet do zerwania. Kontuzja jaką jest kolano skoczka dotyka głównie osoby aktywnie fizyczne i sportowców. Na kolano skoczka cierpią przede wszystkim siatkarze, koszykarze biegacze.

Entezopatia więzadła rzepki objawia się bólem przedniej części kolana, utrudniając tym samym nawet chodzenie. Dlatego ważne jest, aby jak najszybciej rozpoznać kontuzję oraz rozpocząć proces leczenia. Brak postępowania rehabilitacyjnego może doprowadzić do stanu przewlekłego schorzenia, albo nawet do zerwania więzadła.

Fala uderzeniowa na kolano skoczka – film

Kolano skoczka – objawy

Jednym z głównych objawów kolana skoczka jest ból zlokalizowany w przedniej części kolana, a w obrębie więzadła rzepki pojawia się obrzęk. Wraz z rozwojem schorzenia, ból może występować stale, nie tylko podczas aktywności fizycznych. Za objawy kolana skoczka uznaje się:

  • ból przedniej części stawu kolanowego,
  • obrzęk stawu kolanowego,
  • poszerzenie zarysu więzadła i rzepki,
  • uczuciem pełności i ciężkości kolana,
  • uczucie braku stabilności stawu kolanowego,
  • sztywność w stawie kolanowym,
  • osłabienie i stopniowy zanik mięśni uda.

Stopnie uszkodzenia kolana skoczka

Kolano skoczka w zależności od etapu zaawansowania schorzenia można podzielić na kilka stopni nasilenia bólu.

  • I FAZA – ból o charakterze kłującym zlokalizowany jest w okolicy podrzepkowej, występuje po wysiłku ale ustępuje pod odpoczynku trwającym kilka godzin. Bólowi towarzyszy dodatkowo pełność i uścisk w okolicy dolnego brzegu rzepki oraz wrażenie niepewności i uciekania kolana.
  • II FAZA – ból pojawia się na początku aktywności fizycznej, ustępuje w czasie trwania wysiłku w wyniku ogrzania tkanek pod wpływem pracy. Nasila go wykonywanie przysiadów oraz czynne prostowanie kolana wbrew oporowi. Bolesne miejsce wyczuwa się w okolicy szczytu rzepki.
  • III FAZA – ból występuje w czasie aktywności fizycznej, uniemożliwiają kontynuowanie wysiłku
  • IV FAZA – może wystąpić naderwanie, a nawet więzadło rzepki moze zostać zerwane. Dolegliwości bólowe występują podczas codziennych czynności . W obrazie klinicznym oprócz bólu i tkliwości w obrębie więzadła rzepki przy ruchach związanych z napięciem mięśnia czworogłowego, występuje poszerzenie zarysu więzadła, obrzęk oraz osłabienie i atrofia mięśnia czworogłowego w miarę rozwoju schorzenia.

Przyczyny powstawania urazu

Przyczyną powstania urazu jakim jest kolano skoczka jest przede wszystkim przeciążenie stawu kolanowego. Następuje to głównie podczas czynności, które generują ciąg powtarzających się skurczów mięśnia czworogłowego. Jakie czynniki wpływają na ryzyko nadmiernego obciążenia kolana?

  • Nadmiar aktywności fizycznej lub jej nieprawidłowe dobranie,
  • Nieprawidłowa technika uprawiania sportu,
  • Twarde podłoże podczas wysiłku, np. bieganie po betonie,
  • Nieprawidłowa technika lądowania po wyskoku,
  • Zły dobór obciążeń treningowych,
  • Zaburzenia anatomii rzepki,
  • Nie­pra­wi­dłowa bio­me­cha­nika koń­czyny dolnej,
  • Osła­biona sta­bi­li­za­cja cen­tralna ( core stability),
  • Zabu­rzona rów­no­waga mięśniowa koń­czyny dol­nej,
  • Słaba architektura stopy – stopa płaska,
  • Zbyt duża masa ciała w stosunku do uprawianej dyscypliny.

Kolano skoczka – zapobieganie

Jak zapobiegać urazowi jakim jest kolano skoczka? W przypadku tego schorzenia odpowiednia profilaktyka minimalizuje ryzyko wystąpienia kontuzji. Warto pamiętać o kilku zasadach.

Jak zapobiegać kontuzji kolana skoczka

Jak diagnozować kolano skoczka – rozpoznanie urazu

Jakie badania należy wykonać żeby zdiagnozować kolano skoczka? Jeżeli zauważymy u nas objawy wskazujące na uszkodzenie więzadła należy skonsultować się z specjalistą. Diagnostyka kolana skoczka opiera się o kilka etapów:

  • wywiad lekarski
  • testy funkcjonalne
  • badanie obrazowe (USG kolana)

Przeprowadzone badanie pozwala ustalić w jakim stopniu więzadło jest uszkodzone. Dzięki temu można wystawić diagnozę oraz zalecić odpowiednią terapię.

Więzadło rzepki – skuteczne leczenie

Jak leczyć kolano skoczka? Dolegliwości związane z kontuzją kolana nie należy lekceważyć. Proces leczenia powinien być dostosowany do fazy schorzenia i przebiegać zgodnie z zaleceniami lekarzy.

W początkowych etapach entezopatii więzadła rzepki należy rozpocząć leczenie zachowawcze. Jest to pierwszy krok leczenia, który przebiega według zasady PRICE:

  • P (Protection) – ochrona – przed dalszym obciążaniem więzadła, zaniechanie czynności, które wywołują ból (skoków, przysiadów, lądowań),
  • R (Rest) – odpoczynek – ograniczenie aktywności do takich, które nie obciążają kolana,
  • I (Ice) – lód – 5 x dziennie po 15 minut,
  • C (Compression) – kompresja – bandażem lub opaską, aby zapobiec obrzękowi,
  • E (Elevation) – elewacja – uniesienie kończyny.

Leczenie farmakologiczne

Leki przeciwzapalne stosuje się zazwyczaj tylko w początkowej fazie urazu. Są one pomocne w złagodzeniu objawów i zmniejszeniu odczuwalnego bólu, natomiast nie zlikwidują one kontuzji.

Okłady lodem i masaże

Stosowanie okładów z lodem oraz masaży ogranicza postęp mikrouszkodzeń oraz dodatkowo przyspiesza regenerację włókien więzadła.

Taping

Kinesiotaping zapewnia dodatkową stabilizację stawu kolanowego. Kolano okleja się specjalistycznymi elastycznymi taśmami.

Kinezyterapia

Kiedy początkowe objawy ustąpią, zaleca się wprowadzenie ćwiczeń rehabilitacyjnych. Wykonuje się z pacjentem ćwiczenia rozciągające ( mię­sień czwo­ro­głowy, grupa kulszowo-goleniowa, mię­śnie poślad­kowe i pasmo biodrowo-piszczelowe), oraz ćwiczenia stabilizacyjne. Istotne są również ćwiczenia ekscentryczne. Jest to  praca mięśniowa polegająca na oddalaniu jego przyczepów podczas ciągłego napięcia.

Rehabilitacja – jak wyleczyć kolano skoczka

Podczas leczenia kolana skoczka stosuje się dodatkowo różne zabiegi fizjoterapeutyczne. Są to głównie terapie działające przeciwzapalnie jak na przykład krioterapia, oraz terapie przyspieszające gojenie się na przykład ultradźwięki.

Fala uderzeniowa w rehabilitacji kolana skoczka

Jedna z skuteczniejszych metod leczenia kolana skoczka jest fala uderzeniowa. Terapia fala uderzeniową jest bezpieczna – nie przynosi skutków ubocznych.

Działanie fali uderzeniowej na kolano skoczka

Fala uderzeniowa w terapii kolana skoczka zdecydowanie przyspiesza proces gojenia, poprawiając metabolizm oraz zmniejszając napięcie mięśniowe.

Więcej o fali uderzeniowej przeczytasz w artykule: Fala uderzeniowa – metodyka zabiegów

Jakie są parametry zabiegowe przy terapii kolana skoczka?

Jak leczyć kolano skoczka falą uderzeniową

Kolano skoczka – zabieg chirurgiczny i regeneracja

W sytuacji kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanych skutków, albo kiedy doszło do całkowitego zerwania więzadła, zalecane jest przeprowadzenie operacji chirurgicznej. Jest to jednak ostateczna metoda leczenia kolana skoczka.

Zabieg polega na usunięciu uszkodzonych tkanek więzadła, co sprzyja procesom regeneracyjnym. Operacja kolana skoczka jest wykonywana zwykle metodą artroskopii – mało inwazyjnym sposobie leczenia.

Po leczeniu chirurgicznym wskazana jest dalsza rehabilitacja w celu odzyskania pełnej sprawności. Dzięki zastosowaniu artroskopii czas rehabilitacji jest stosunkowo krótki w porównaniu z standardową operacją chirurgiczną i trwa zwykle od 3 do 6 miesięcy. Kolano po zabiegu należy odciążyć i ustabilizować najlepiej specjalistyczną opaską lub za pomocą stabilizatora.

Studium przypadku – leczenie kolana skoczka siatkarza BBTS – ARTYKUŁ