Jonoforeza - jak przeprowadzać zabieg, czym jest jonoforeza?
Zabieg jonoforezy
Czas czytania: 3 min

Jonoforeza polega na wprowadzaniu do tkanki związków chemicznych o działaniu leczniczym za pomocą prądu stałego.

Jonoforeza – parametry i rodzaj przebiegu

W przypadku zabiegu jonoforezy, podobnie jak przy galwanizacji korzystamy z prądu stałego. Jego jedynym parametrem jest amplituda. Może on być również wypełniony prądem średniej częstotliwości (może to być przebieg przerywany).

Jonoforeza – zastosowanie

Istotą jonoforezy jest wprowadzanie do tkanki związków chemicznych o działaniu leczniczym za pomocą prądu stałego. Czynnikiem leczniczym nie jest prąd, ale jony dostarczone do organizmu.  Podstawą jonoforezy jest zjawisko dysocjacji. Wprowadzając lek musimy wiedzieć jaka jest jego polaryzacja czyli z której elektrody wprowadzamy jony lecznicze.

Jonoforeza – oddziaływanie

Jony wprowadzane to tkanki nie docierają do elektrody przeciwległej. Co się z nimi dzieje:

  • zostają przechwycone i wprowadzone do krwioobiegu
  • łączą się ze związkami zawartymi w tkance
  • szczelinami międzykomórkowymi docierają do tkanek głębiej położonych

Jonoforeza ma bardzo istotną przewagę nad lekami przyjmowanymi drogą pokarmową. Preparat leczniczy wprowadzony za pomocą prądu elektrycznego dociera dokładnie w miejsce gdzie przeprowadzamy zabieg. Nie obciąża on przewodu pokarmowego, żołądka i wątroby. Jego dawka jest proporcjonalnie mniejsza.

Wadą tej metody jest konieczność aby lek dysocjował na jony. Musimy również znać ładunek jonu, który zamierzamy wprowadzić w ciało pacjenta. Kolejnym problemem jest głębokość wnikania specyfiku. Jest to maksymalnie kilkanaście milimetrów. Tutaj jednak krwioobieg działa na naszą korzyść gdyż wystarczy, że dostarczymy lek pod skórę, a krążąca krew rozprowadzi go w okolicy miejsca wprowadzenia. Patrząc z tego punktu widzenia mile widziana jest znajomość anatomii przy przeprowadzaniu tego zabiegu.

Opis eksperymentu

Zjawisko wnikania jonów przy udziale prądu stałego zostało udowodnione przez francuskiego lekarza Leduca.  Przeprowadził on doświadczenie na 2 królikach, które lokalnie pozbawił sierści, przyłożył elektrody przez podkłady nasączone cyjankiem potasu i przepuścił przez te elektrody prąd.

 Cyjanek potasu = anion cyjankowy + kation potasu

Do „krainy wiecznych łowów” przeszedł królik, któremu wprowadzono do tkanek anion cyjankowy.  Królik, któremu wprowadzono kation potasu przeżył, pomimo iż jego skóra pozostawała w kontakcie z cyjankiem potasu.  Stało się tak dlatego, że aniony cyjanku były „przyciągane” przez elektrodę dodatnią i pozostały w podkładzie.

Sposób przeprowadzania zabiegu

Do jonoforezy używa się roztworów leków o małym stężeniu.  W zabiegu jonoforezy stosujemy małe i średnie dawki prądu.  Czas zabiegu jest stosunkowo długi i wynosi od 10-20 minut.
Jest szereg zaleceń co do metodyki zabiegu:

  • sprawdzanie stężenia leku przed aplikacją
  • roztwory przygotowywane bezpośrednio przed zabiegiem
  • często należy wcześniej przeprowadzać próby uczuleniowe
  • pomiędzy podkładem nasączonym lekiem umieszczamy podkład pośredni zwilżony wodą
  • podkładu lekowego używamy jednokrotnie
  • po zakończeniu zabiegu oczyszczamy skórę pacjenta z resztek leku

 

Więcej informacji i jonoforezie znajdziesz w artykułach:

Jonoforeza – stosowane leki i ich działanie

Zabieg jonoforezy – stosowane leki – uzupełnienie