Physiotherapist touching tense muscle of the back

Badanie palpacyjne ma dwa zasadnicze zadania: zlokalizowanie docelowego mięśnia, który jest palpowany i ocenienie jego stanu zdrowia. 

W ostatnich latach coraz bardziej doceniana jest wartość terapeutycznego dotyku co ma odbicie w ogromnym rozwoju zawodu masażysty. Dotyk terapeutyczny przynosi pacjentom ogólne odprężenie zarówno fizyczne jak i psychiczne, a także poprawia miejscowe krążenie płynów. Tego rodzaju masaż posiada zawsze charakter kliniczny. Jednakże terminu “masaż kliniczny” używa się najczęśćiej wtedy, gdy masaż jest wykonywany w celu wyleczenia określonego schorzenia. 

Masaż kliniczny dzieli się na:

  • masaż medyczny – ukierunkowany głównie na leczenie problemów trzewnych/metabolicznych w warunkach szpitalnych
  • masaż ortopedyczny – nastawiony przede wszystkim na leczenie schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. 

We wszelkiej terapii masażu bardzo pomocna jest wiedza z zakresu anatomii, fizjologii i patologii. Zaś w przypadku  klinicznego masażu ortopedycznego wiedza ta jest wprost niezbędna. W tym przypadku terapeuta nie tylko musi posiadać odpowiedni zasób wiedzy, ale także posiadać krytyczne umiejętności rozumowania niezbędne do oceny i leczenia pacjenta, u którego występuje określone schorzenie układu mięśniowo-szkieletowego.

Skuteczne rozpoznanie

Tak jak żadne leczenie nie powinno być  podejmowane bez diagnozy, tak i kliniczny masaż ortopedyczny nie powinien być wykonywany bez wcześniejszej dokładnej oceny. 

Z wszystkich narzędzi oceny dostępnych dla masażysty do najważniejszych należy badanie dotykowe, a w szczególności badanie dotykowe mięśni. Palpacja mięśni jest bezspornie integralną częścią dziedziny masażu. 

Co to jest palpacja? 

Palpacja jest określana jako obmacywanie, lub też badanie dotykiem, w celu poszukiwania uszkodzenia bądź dolegliwości na które skarży się pacjent. 

Jednak w kontekście oceny mięśni, palpacja obejmuje o wiele więcej niż tylko dotknięcie mięśnia.

Cele palpacji mięśni

  1. zlokalizowanie badanego mięśnia docelowego
  2. ocena jego stanu zdrowia poprzez wyczuwania jego odcienia i tekstury: czy jest ciasny, czy luźny, czy jest zaogniony lub delikatny w dotyku, czy występują zrosty powięziowe. 

Ocena stanu zdrowia mięśnia  jest podstawowym elementem badania palpacyjnego. Jeśli jednak najpierw nie będą z lokalizowane i rozpoznane mięśnie danego regionu, to nie będzie w ogóle wiadomo jaka muskulatura jest oceniana. 

Protokoły palpacyjne

Dla każdego mięśnia docelowego istnieje protokół palpacyjny, który można przeprowadzić aby go rozpoznać i zlokalizować. Bardzo ważne jest aby mieć pewność, żę każdy protokół  palpacyjny jest poprawny nie tylko do zlokalizowania docelowego mięśnia, ale także do wyraźnego odróżnienia go od sąsiednich mięśni i innych tkanek miękkich. Wiedzę na ten temat można zdobyć na specjalnych kursach anatomii palpacyjnej dotyczących nauki i sztuki badania palpacyjnego. Celem kursu anatomii palpacyjnej jest nabycie praktycznych i klinicznych umiejętności świadomej palpacji struktur anatomicznych ciała ludzkiego. Zdobyta wiedza i umiejętności w trakcie kursu mogą być bazą do dalszej nauki różnych metod i technik leczenia.

Jak bardzo pomocny był ten artykuł?

Kliknij na gwiazdkę aby ocenić

Średnia ocena 0 / 5. Podsumowanie głosów 0

Brak głosów! Bądź pierwszym, który oceni ten artykuł.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułUrazy ręki: na co cierpimy i jak to leczyć
Następny artykułLeczenie zapalenia więzadła rzepki – KOLANO SKOCZKA – studium przypadku

ZOSTAW KOMENTARZ

Please enter your comment!
Please enter your name here